Leve de Koningin. Hoera. Hoera. Hoera.
Feathers feliciteert Hare Majesteit.
donderdag 31 januari 2008
woensdag 30 januari 2008
Leestips II
Terwijl ze de honden achter zich aan sleepte, stapte Artemis op de boom af. Ze raakte de schors aan en voelde hem ademen. Ze legde haar oor tegen de stam van de boom en luisterde naar zijn hartslag. Toen keek ze om zich heen. Mooi, het was nog vroeg, en er was niemand binnen gehoorsafstand. Ze nam zich voor om niet boos te worden op de boom, omdat die er ook niets aan kon toen, en toen zei ze: 'Hallo.'
Er volgde een lange stilte.
'Hallo,' zei Artemis nog een keer.
'Heb je het tegen mij?' vroeg de boom. Het was een vrouwenstem met een licht Australisch accent.
'Ja,' zei Artemis. 'Ik ben Artemis.' Als die naam de boom al iets zei, dan liet ze dat niet blijken. 'Ik ben de godin van de jacht en de kuisheid,' zei Artemis.
Weer stilte. Toen zei de boom: 'Ik ben Kate. Ik werk op de afdeling Fusies en Acquisities bij Goldman Sachs.'
'Weet je wat er met jou is gebeurd, Kate?' vroeg Artemis.
Nu bleef het nog langer stil. Artemis wilde net de vraag herhalen, toen de boom antwoordde.
'Volgens mij ben ik in een boom veranderd,' zei ze.
'Ja,' zei Artemis. 'Inderdaad.'
'Goddank,' zei de boom. 'Ik dacht al dat ik gek geworden was.'
De boom leek hier even over na te denken. 'Eigenlijk,' zei ze, 'zou ik liever gek zijn.' Daarna vroeg ze hoopvol: 'Weet je zeker dat ik niet gek geworden ben?'
'Heel zeker,' zei Artemis. 'Je bent een boom. Een eucalyptus, behorend tot de mirtefamilie. Met meerkleurige bladeren.'
'O,' zei de boom.
'Het spijt me,' zei Artemis.
'Maar met meerkleurige bladeren?'
'Ja,' zei Artemis. 'Groen en geel.'
Daarvan leek de boom op te fleuren. 'Nou, dat is tenminste iets,' zei ze.
'Zo mag ik het horen,' sprak Artemis bemoedigend.
'Dus jij bent de godin van de jacht en de kuisheid,' zei de boom iets opgewekter.
'Ja,' zei Artemis. 'En van de maan, en nog een aantal dingen. Artemis.' Ze sprak haar naam met lichte nadruk uit. Het was nog steeds pijnlijk wanneer stervelingen je niet kenden.
~ Goddelijk Huishouden, Marie Phillips.
Er volgde een lange stilte.
'Hallo,' zei Artemis nog een keer.
'Heb je het tegen mij?' vroeg de boom. Het was een vrouwenstem met een licht Australisch accent.
'Ja,' zei Artemis. 'Ik ben Artemis.' Als die naam de boom al iets zei, dan liet ze dat niet blijken. 'Ik ben de godin van de jacht en de kuisheid,' zei Artemis.
Weer stilte. Toen zei de boom: 'Ik ben Kate. Ik werk op de afdeling Fusies en Acquisities bij Goldman Sachs.'
'Weet je wat er met jou is gebeurd, Kate?' vroeg Artemis.
Nu bleef het nog langer stil. Artemis wilde net de vraag herhalen, toen de boom antwoordde.
'Volgens mij ben ik in een boom veranderd,' zei ze.
'Ja,' zei Artemis. 'Inderdaad.'
'Goddank,' zei de boom. 'Ik dacht al dat ik gek geworden was.'
De boom leek hier even over na te denken. 'Eigenlijk,' zei ze, 'zou ik liever gek zijn.' Daarna vroeg ze hoopvol: 'Weet je zeker dat ik niet gek geworden ben?'
'Heel zeker,' zei Artemis. 'Je bent een boom. Een eucalyptus, behorend tot de mirtefamilie. Met meerkleurige bladeren.'
'O,' zei de boom.
'Het spijt me,' zei Artemis.
'Maar met meerkleurige bladeren?'
'Ja,' zei Artemis. 'Groen en geel.'
Daarvan leek de boom op te fleuren. 'Nou, dat is tenminste iets,' zei ze.
'Zo mag ik het horen,' sprak Artemis bemoedigend.
'Dus jij bent de godin van de jacht en de kuisheid,' zei de boom iets opgewekter.
'Ja,' zei Artemis. 'En van de maan, en nog een aantal dingen. Artemis.' Ze sprak haar naam met lichte nadruk uit. Het was nog steeds pijnlijk wanneer stervelingen je niet kenden.
~ Goddelijk Huishouden, Marie Phillips.
maandag 28 januari 2008
To Stalk or Not To Stalk
Stalken: < al="ò"> v opzettelijk en langdurig inbreuk maken op iemands persoonlijke levenssfeer om die ander tot iets te dwingen of vrees aan te jagen
Onbeantwoorde gesprekken:
27/01/08 20:21 ----- 21:20 SMS
27/01/08 20:23
27/01/08 20:27
27/01/08 20:30
27/01/08 20:34
27/01/08 20:38 ----- 20:?? SMS + voicemailbericht
27/01/08 20:45
27/01/08 20:51
27/01/08 20:54
27/01/08 21:03 ----- 21:?? SMS
27/01/08 21:11
27/01/08 21:14 ----- deurbel x 2
27/01/08 21:22 ----- deurbel x 2
27/01/08 21:40
27/01/08 21:53
27/01/08 22:11 ----- 22:12 SMS
28/01/08 07:33 ----- 07:34 SMS
28/01/08 07:35
28/01/08 07:39 ----- 11:44 deurbel x 2
----- 09:25 email
In deze zelfde tijd ook nog 5 onbeantwoorde MSN-gesprekken en 4 keer de huistelefoon.
De email en de laatste SMS suggereren zelfmoord.
"Ik ben geen stalker, ik wil alleen dat je tegen me praat. Ik weet dat ik beloofd heb je met rust te laten, en dat wil ik ook doen, maar dan moet je me niet negeren en gewoon terugpraten als ik je iets vraag. Dat is geen chantage, dat is heel normaal."
Dit is slechts een weergave van gisteravond en vanmorgen. Feitelijk gaat het al ruim 4 dagen zo. 5 dagen geleden werd de belofte gedaan dat ik in ieder geval tot na het weekend met rust gelaten zou worden. Ik heb in die periode nog 2 keer de telefoon opgenomen, beide keren om te zeggen dat ik met rust gelaten wilde worden en dat het constant lastigvallen juist hetgene was waar ik boos over werd.
zondag 27 januari 2008
Frozen
The winter showed its cristallic whiteness and along with the ice outside, her heart froze. Cold, hard and untouched. No new love came along, but if it had, she wouldn't have noticed. Nothing could scratch the surface of her heart anymore.
A stillness had come over her, even though the boy kept asking her the same question again and again. She remembered the hope she'd had when she talked to him kindly, but that feeling had long gone.
Some days she wondered why he hadn't listened to her when she said to him he had to go find his light. In her mind she never really believed the depths he got to.
As time passed by and the cold became more intense, she found it less and less hard to let him go. Indifference had become her master. It made her even colder, but she couldn't hold on. She preached, now she had to practice... she too had to find her light again.
A stillness had come over her, even though the boy kept asking her the same question again and again. She remembered the hope she'd had when she talked to him kindly, but that feeling had long gone.
Some days she wondered why he hadn't listened to her when she said to him he had to go find his light. In her mind she never really believed the depths he got to.
As time passed by and the cold became more intense, she found it less and less hard to let him go. Indifference had become her master. It made her even colder, but she couldn't hold on. She preached, now she had to practice... she too had to find her light again.
donderdag 24 januari 2008
I was blind, but now I see
Love is not blind - it sees more, not less. But because it sees more, it is willing to see less.
~Rabbi Julius Gordon
~Rabbi Julius Gordon
woensdag 23 januari 2008
dinsdag 22 januari 2008
maandag 21 januari 2008
Anti-Kindboek
Kinderen kotsen in de auto, kosten handenvol geld en stampen hagelslag in je designvloerkleed. Maar hardop zeggen dat je een hekel hebt aan kinderen, wordt niet geaccepteerd, merkten schrijversdus en partners Hanna de Heus en Camiel de Vries. Hun vorige week verschenen Anti-Kindboek gaat over het laatste taboe van Nederland. ~Door Eveline Bijlsma, Spits maandag 21 januari 2008.
EIN-DE-LIJK! Medestanders...
Abonneren op:
Posts (Atom)
