zondag 30 september 2007
zaterdag 29 september 2007
Salsa II
Hij is lang. Zijn spijkerbroek is netjes, maar eigenlijk heeft hij er de billen niet voor, een bruine riem met glimmende spijkers erdoor houdt hem daarom op. Je kunt net een randje helblauwe stof van zijn ondergoed zien. Erboven heeft hij een legerprint shirt met korte mouwen. Het is net iets te strak voor iemand van zijn leeftijd. Eroverheen heeft hij een visnethemd. Beiden zijn ook net iets te kort, zodat, wanneer hij danst, zijn buik te zien is. Hij hangt iets over de broek. Omdat hij zo lang is, moet hij een beetje voorover buigen als hij danst. De blonde meiden die hij over de dansvloer leidt, worden getrakteerd op zweetdruppels. Hij weet ze wel te sturen, dat wel. Al is het met een Hollandse houterigheid die de uitdrukking van zelfgenoegzaamheid zo misplaatst doet overkomen. Niemand wijst hem af, hij weet wat hij doet. Op de dansvloer is hij de koning te rijk.
Zij is duidelijk wat ouder. Ze draagt een spijkerbroek met borduursels en strass-stiksels op het zitvlak. Hij zit te strak rond haar middel. Of eigenlijk onder haar middel. De broek is te jeugdig voor haar. Een roze trui om haar afhangende schouders. Het laat haar haar er flets uitzien. Haar gezicht is getekend. Met make-up heeft ze geprobeerd zich te verjongen. Als ze danst, beweegt ze zich wat onbeholpen. Je ziet haar mond bewegen wanneer ze meetelt met de muziek om maat te houden. Ze danst met plezier. Alsof het haar even alle ellende doet vergeten.
Heimelijk kijkt ze naar hem. Vergeleken met hem lijkt ze nog kleiner. Ze praten met elkaar met een soort van verlegenheid. Dit zijn mensen die weten hoe het leven in elkaar zit, maar ervoor kiezen om er het beste van te maken. Ze bouwen hun werkelijkheid van de warme klanken van de muziek. Morgen, als het licht wordt, zal de sleur ze weer verwelkomen. Maar nu, nu hebben ze mambo, merengue, bachata... Nu delen ze hun wereld met een lotgenoot. Binnenkort zullen ze elkaar vinden...
Zij is duidelijk wat ouder. Ze draagt een spijkerbroek met borduursels en strass-stiksels op het zitvlak. Hij zit te strak rond haar middel. Of eigenlijk onder haar middel. De broek is te jeugdig voor haar. Een roze trui om haar afhangende schouders. Het laat haar haar er flets uitzien. Haar gezicht is getekend. Met make-up heeft ze geprobeerd zich te verjongen. Als ze danst, beweegt ze zich wat onbeholpen. Je ziet haar mond bewegen wanneer ze meetelt met de muziek om maat te houden. Ze danst met plezier. Alsof het haar even alle ellende doet vergeten.
Heimelijk kijkt ze naar hem. Vergeleken met hem lijkt ze nog kleiner. Ze praten met elkaar met een soort van verlegenheid. Dit zijn mensen die weten hoe het leven in elkaar zit, maar ervoor kiezen om er het beste van te maken. Ze bouwen hun werkelijkheid van de warme klanken van de muziek. Morgen, als het licht wordt, zal de sleur ze weer verwelkomen. Maar nu, nu hebben ze mambo, merengue, bachata... Nu delen ze hun wereld met een lotgenoot. Binnenkort zullen ze elkaar vinden...
donderdag 27 september 2007
Leestips
Ze staan al onder het kopje 'Vele veren maken één vogel', maar toch wil ik er nog even de aandacht op vestigen: College Callgirl en Gentleman Gigolo.
College Callgirl was een verwijzing op een forum waar ik af en toen onzin post en zinloze discussies in het leven roep en houd, Gentleman Gigolo kwam ik vandaag tegen in één van haar blogs; een mannelijke tegenhanger.
College Callgirl heeft ondanks (of misschien dankzij) haar wat aparte beroep een geweldige schrijfstijl die zeer ontnuchterend de dagelijkse beslommeringen van een Callgirl weergeeft. Hilarisch hoe zij ook de gewone problemen van een vrouw kan neerzetten. Een fragment:
College Callgirl was een verwijzing op een forum waar ik af en toen onzin post en zinloze discussies in het leven roep en houd, Gentleman Gigolo kwam ik vandaag tegen in één van haar blogs; een mannelijke tegenhanger.
College Callgirl heeft ondanks (of misschien dankzij) haar wat aparte beroep een geweldige schrijfstijl die zeer ontnuchterend de dagelijkse beslommeringen van een Callgirl weergeeft. Hilarisch hoe zij ook de gewone problemen van een vrouw kan neerzetten. Een fragment:
Just One of Them Days.
When I woke up this morning it looked like a murder scene in my panties. Despite the fact that I had inserted a tampon when I got my period late the night before, apparently my first-day flow was just too much for a flimsy piece of ultra-absorbent cotton, and I was greeted by a mirror image that looked like it had taken a close-range shot to the vagina.
Surveying the mayhem, which included a baseball-sized starburst of wet, sticky blood extending from my crotchal area and several dried splotches on my thighs, I decided that I couldn’t deal with this situation until I had made coffee. So I shuffled into the kitchen, uteral lining and all.
It was at this point that that dude who had been sleeping in my bed came shuffling out. I froze behind the cover of the kitchen counter like a bloody deer in headlights.
Theoriën over het nut van slapen
Er bestaan verschillende theorieën over waarom slaap bestaat. Hieronder staan enkele meer waarschijnlijke beschreven:
Slapen is een manier om de hersenen te herstellen. Tijdens het grootste deel van de slaap (tijdens de periodes van niet-remslaap) werken de neuronen (hersencellen) in mindere mate, waardoor ze de kans krijgen te herstellen van de schade die is aangericht door vrije radicalen. Dit wordt verondersteld omdat grotere dieren een lager metabolisme hebben dan kleine dieren en dus minder vrije radicalen, daardoor hoeven ze minder te herstellen en dus minder te slapen. Een mens slaapt gemiddeld zeven tot negen uur per etmaal.
Slapen is een manier om leren beter te laten verlopen. Dit zou vooral gebeuren tijdens de remslaap. Omdat bij de geboorte de hoeveelheid remslaap veel groter is dan later in het leven, wordt vermoed dat remslaap invloed heeft op het vermogen tot geestelijke ontwikkeling.
Verder is er nog een theorie dat slaap ook een manier is om een lichaam te beschermen. Omdat sommige soorten niet aangepast zijn aan het leven in de nacht, zou het beter zijn om een veilige plaats op te zoeken om daar zo min mogelijk energie te verspillen.
bron: Wikipedia
woensdag 26 september 2007
Ironie (voor Naomie)
Ben je nog steeds niet beter? Zou je dan niet eens naar de dokter gaan?
Ja, ik had een afspraak, maar hij is ziek...
Ja, ik had een afspraak, maar hij is ziek...
dinsdag 25 september 2007
Hoe niets zeggen ook al veel kan zeggen...
Hurt me baby, make me see
That you are not the one for me
Close your heart and shut me out
Get rid of me without a doubt
Just remember how I was there
'Cause I won't be back to show I care
That you are not the one for me
Close your heart and shut me out
Get rid of me without a doubt
Just remember how I was there
'Cause I won't be back to show I care
maandag 24 september 2007
Paradox
Ken je die rust wanneer je alleen bent? Dat je volledig kunt ontspannen, je kat knuffelt, je niets meer hoeft en gewoon heerlijk van de stilte kunt genieten? Hoe komt het toch dat ik er op zulke momenten eigenlijk alleen maar aan denk om dat te willen delen met iemand?
zondag 23 september 2007
zaterdag 22 september 2007
vrijdag 21 september 2007
Herfst - voor wie hem nog nooit gelezen had...
Fall in love
De blaad’ren gevallen
De wind in je haar
Je geniet
En ziet niet
Dat ik naar je staar
Ik denk dat ik voor je begin te vallen. Ik weet niet waarom of hoe het komt. Het is gewoon zo’n gevoel. Elke keer dat ik je zie, word ik een klein beetje warm vanbinnen. Niet dat ik wil zeggen dat ik voor je leef ofzo, of dat je me compleet maakt. Zelfs niet dat ik de hele dag aan je denk, maar toch, je laat me niet koud.
Je verstikt me niet met een overvloed aan aandacht. Je vraagt niet non-stop om de mijne. We hoeven niet stiekem te doen, we hebben immers niets te verbergen. We glimlachen en laten iedereen denken wat ze willen. Niemand hoeft te weten dat we elkaar soms ontmoeten zonder reden. Niemand heeft er wat mee te maken dat we elkaar aankijken en het daar bij laten.
Ik zal het maar eerlijk bekennen: Ik denk soms aan je. Gewoon, als ik op de bus wacht. Of als ik in de trein zit. Terwijl ik een zak kattenstenen koop of wanneer ik de afwas weer eens laat voor wat die is. Kleine ogenblikken die me amuseren. Lief tijdverdrijf. Iets dat de kou verjaagt die de herfst met zich meebracht.
Eigenlijk ben je mijn eigen herfstblaadje, dat altijd net voor me uitdwarrelt. Iets dat ik speels achterna zit als het vlakbij voorbij danst.
Ik hou van de herfst.
De blaad’ren gevallen
De wind in je haar
Je geniet
En ziet niet
Dat ik naar je staar
Ik denk dat ik voor je begin te vallen. Ik weet niet waarom of hoe het komt. Het is gewoon zo’n gevoel. Elke keer dat ik je zie, word ik een klein beetje warm vanbinnen. Niet dat ik wil zeggen dat ik voor je leef ofzo, of dat je me compleet maakt. Zelfs niet dat ik de hele dag aan je denk, maar toch, je laat me niet koud.
Je verstikt me niet met een overvloed aan aandacht. Je vraagt niet non-stop om de mijne. We hoeven niet stiekem te doen, we hebben immers niets te verbergen. We glimlachen en laten iedereen denken wat ze willen. Niemand hoeft te weten dat we elkaar soms ontmoeten zonder reden. Niemand heeft er wat mee te maken dat we elkaar aankijken en het daar bij laten.
Ik zal het maar eerlijk bekennen: Ik denk soms aan je. Gewoon, als ik op de bus wacht. Of als ik in de trein zit. Terwijl ik een zak kattenstenen koop of wanneer ik de afwas weer eens laat voor wat die is. Kleine ogenblikken die me amuseren. Lief tijdverdrijf. Iets dat de kou verjaagt die de herfst met zich meebracht.
Eigenlijk ben je mijn eigen herfstblaadje, dat altijd net voor me uitdwarrelt. Iets dat ik speels achterna zit als het vlakbij voorbij danst.
Ik hou van de herfst.
Abonneren op:
Posts (Atom)
